Jakie są 3 główne objawy ADHD?

Ciągłe gubienie kluczy, trudność w dokończeniu zadań i wrażenie, że w Twojej głowie panuje wieczny chaos? A może Twoje dziecko nie potrafi usiedzieć w miejscu i ciągle przerywa innym, a Ty nie wiesz już, jak na nie wpłynąć? To mogą być sygnały wskazujące na pewne zaburzenie. ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to zaburzenie, o którym mówi się coraz więcej. Czym jednak jest naprawdę i jak się objawia? Aby rozwiać wątpliwości, przyjrzyjmy się trzem głównym filarom tego złożonego neurobiologicznego stanu.

Spis treści:

• Trzy główne objawy ADHD – fundament diagnozy
• Różnice w objawach – ADHD u dzieci i dorosłych
• Diagnoza i leczenie – pierwszy krok do zmiany

Trzy główne objawy ADHD – fundament diagnozy

ADHD charakteryzuje się trwałą matrycą zachowań, która opiera się na trzech podstawowych grupach objawów. Chociaż ich nasilenie może być różne u każdej osoby, to właśnie one stanowią rdzeń tego zaburzenia.

Zaburzenia koncentracji uwagi

To coś więcej niż zwykłe „bujanie w obłokach”. Osoby z ADHD mają ogromne trudności z utrzymaniem uwagi na zadaniach, które nie są dla nich stymulujące lub nowe. Objawia się to poprzez:

• Łatwe rozpraszanie się: Zewnętrzne bodźce, a nawet własne myśli, potrafią skutecznie odciągnąć ich od wykonywanej czynności.
• Zapominanie o obowiązkach: Codzienne zadania, terminy czy umówione spotkania często umykają ich pamięci.
• Gubienie przedmiotów: Klucze, telefon, portfel – rzeczy niezbędne do codziennego funkcjonowania regularnie „znikają”.
• Unikanie zadań wymagających wysiłku umysłowego: Długotrwałe skupienie jest tak męczące, że osoby z ADHD prokrastynują lub całkowicie porzucają takie aktywności.

Nadmierna impulsywność

Impulsywność w ADHD to tendencja do działania bez wcześniejszego zastanowienia się nad konsekwencjami. To jak jazda samochodem bez hamulców. Przejawia się w:

• Przerywaniu innym Trudność z zaczekaniem na swoją kolej w rozmowie, wtrącanie się i odpowiadanie na pytania, zanim zostaną zadane do końca.
• Problemach z cierpliwością: Czekanie w kolejce, na zielone światło czy na nagrodę jest niezwykle frustrujące.
• Podejmowaniu pochopnych decyzji: Impulsywne zakupy, nagłe zmiany planów czy ryzykowne zachowania bez analizy potencjalnych skutków.

Nadpobudliwość ruchowa

To klasyczny objaw, który najczęściej kojarzymy z ADHD, zwłaszcza u dzieci. Nie zawsze jednak oznacza bieganie po ścianach. U dorosłych nadpobudliwość często przybiera bardziej subtelną, wewnętrzną formę. Symptomy to między innymi:

• Nieustanny ruch: Wiercenie się na krześle, stukanie palcami, machanie nogą.
• Niemożność pozostania w miejscu: Wstawanie w sytuacjach, które wymagają siedzenia (np. podczas lekcji, spotkania).
• Poczucie wewnętrznego niepokoju:Dorośli często opisują to jako uczucie, jakby „motor wewnątrz nich nigdy nie gasł”.

Różnice w objawach – ADHD u dzieci i dorosłych

Obraz kliniczny ADHD zmienia się wraz z wiekiem. U dzieci dominuje nadpobudliwość ruchowa – są w ciągłym ruchu, biegają i wspinają się w nieodpowiednich momentach. Impulsywność jest również bardzo widoczna w ich kontaktach z rówieśnikami. U dorosłych natomiast nadpobudliwość często przekształca się we wspomniany wewnętrzny niepokój i problemy z relaksacją. Na pierwszy plan wysuwają się trudności z organizacją, zarządzaniem czasem i finansami oraz impulsywność w podejmowaniu życiowych decyzji. Ten wewnętrzny chaos może prowadzić do poważnych trudności w życiu zawodowym i osobistym.

Diagnoza i leczenie – pierwszy krok do zmiany

Rozpoznanie u siebie lub bliskich powyższych objawów może być niepokojące, ale jest to pierwszy krok do uzyskania pomocy. Prawidłowa diagnoza ADHD jest procesem złożonym, który wymaga konsultacji ze specjalistą. W FreeMind Clinic stosujemy zaawansowane metody diagnostyczne, które pozwalają precyzyjnie określić źródło problemu i zaplanować skuteczne leczenie. Każde zaburzenie wymaga indywidualnego podejścia, a celem jest odzyskanie równowagi i radości życia.

Leczenie ADHD jest kompleksowe i zazwyczaj obejmuje połączenie kilku metod. Terapie niefarmakologiczne, takie jak psychoterapia poznawczo-behawioralna, pomagają w zmianie negatywnych wzorców myślenia i wypracowaniu strategii radzenia sobie z objawami. Treningi umiejętności społecznych uczą, jak lepiej funkcjonować w relacjach. Czasem konieczna jest farmakoterapia, która ma na celu przywrócenie biochemicznej równowagi w mózgu i poprawę jego zdolności do adaptacji. Najważniejsze jest, by nie pozostawać z problemem samemu i poszukać wsparcia u doświadczonych specjalistów, którzy pomogą odzyskać kontrolę nad swoim zdrowiem psychicznym. Pomocny będzie na przykład psychiatra we Wrocławiu, który odpowiednio pokieruje diagnozą i leczeniem.